اندیشکده هریتیج از اختلاف شدید کنگره و وزارت امور خارجه بر سر راهبرد اینترنتی آمریکاگزارش داد.
در این گزارش به قلم هله داله آمده است:
درست چند هفته پس از اعتراض هیلاری کلینتون وزیر امور خارجه آمریکا به کنگره در خصوص عدم همکاری نمایندگان با دولت و شکست آمریکا در جنگ اطلاعات با القاعده، چین و روسیه، به نظر میرسد که وزارت امور خارجه خود یکی از عوامل این ناکامی باشد.
کنگره ظرف ۱۸ ماه اخیر حدود ۳۰ میلیون دلار به طرحهای وزارت امور خارجه در حوزه آزادی دسترسی به اینترنت در سراسر جهان اختصاص داده است. باوجودیکه این مبلغ به حساب بانکی وزارت امور خاجه واریز شده است اما رژیمهای دیکتاتور و سرکوبگر همچنان به جلوگیری از دسترسی شهروندان به اینترنت و محدود کردن اطلاعات ادامه میدهند. چین و روسیه حتی در ابتکار جدید خود اقدام به تهیه و پخش اخبار انگلیسی نمودهاند.
خبر ناگوارتر اینکه وزارت امورخارجه از واگذاری این بودجه به سازمان دولتی دیگری امتناع میورزد که سازمان مزبور در نظر دارد بلافاصله آن را صرف برنامههای خود نماید. هیات رئیسه رسانههای آمریکا (BBG) که بر عملکرد شبکههای خبری بینالمللی آمریکا نظارت دارد، مکان مناسبی برای فعالیت کارشناسان متخصص در حوزه آزادی دسترسی به اینترنت است تا آنجاکه این افراد در حوزه فناوری آنقدر کاردان و ماهر هستند که وزارت امور خارجه نمیتواند در مقابل آنها ادعایی داشته باشد.
هیات رئیسه رسانههای آمریکا خواستار سهم بیشتری از بودجه وزارت امور خارجه است زیرا که بخشی از اجرای طرح راهبردی ۵ ساله خود به آن منوط کرده است تا بتواند علاوه بر رادیو و تلویزیون، در حوزه اینترنت نیز خدمات بیشتری ارائه دهد. این مسئله قبلاً در مورد سرویس خبررسانی روسیه نیز اتفاق افتاده است و درخواست بودجه بیبیجی برای سال ۲۰۱۲ حکایت از آن دارد که سرویس خبری چین نیز از مدل روسیه تبعیت میکند.
گزارش هریتیج می افزاید: این برنامهها از رادیو و تلویزیون فاصله گرفته و خود را به رسانه جدیدی نزدیک میگردانند که باعث شده است صدای اعتراض نمایندگان کنگره(در ساختمان کاپیتال هیل) و صدای آمریکا گوش فلک را کر کند. منطق این راهبرد در برخی از جلسات کنگره به چالش کشیده میشود. در اصل، کلینتون خود نیز در جلسه ماه گذشته کنگره این راهبرد را زیر سوال برده و با تاکید بر اهمیت نقش رسانههای سنتی اذعان داشت که”در حال حاضر وارد جنگ اطلاعاتی شدهایم اما باید اعتراف کرد که مطمئناً ایالات متحده آمریکا بازنده میدان خواهد بود.”این جمله به معنای انتقاد مستقیم وعلنی وزیر امور خارجه از هیات رئیسه رسانههای آمریکا است.
با اینحال، اگر دانش اینترنت در بیبیجی وجود داشته باشد، کافی است فقط به این منطق استناد شود که دولت آمریکا به واسطه بهرهبرداری مخالفان از فضای سایبری در جوامع دیکتاتوری باید در این بخش سرمایهگذاری نماید. بیبیجی در ماه اوت ۲۰۱۰ حدود ۱٫۴ میلیون دلار از طرف وزارت امور خارجه کمک بلاعوض دریافت کرده که از این بودجه در راستای پشتیبانی از دو برنامه موفق Ultrasearch و Freegate استفاده شده است. برنامه دوم توسط شرکت Falun Gong و با هدف عبور از دیوار آتشین Great دولت چین طراحی شده بود. بنابر اطلاعات واصله از بیبیجی؛ این سرمایهگذاریها امکان دسترسی میلیونها نفر را به دنیای اینترنت فراهم مینماید زیرا قیام تونس در مدت زمان کوتاهی به کل منطقه شمال آفریقا و خاورمیانه سرایت کرده است.
اختلاف میان وزارت امور خارجه و بیبیجی به یک انفعال بیسابقهای منجر شده است. پس از اعمال فشار کنگره، وظیفه اجرای پروژههای مربوط به آزادی دسترسی به اینترنت بر عهده اداره دموکراسی، حقوق بشر و کار وزارت امور خارجه آمریکا گذاشته شد. نمایندگان کنگره طی چند سال اخیر برای آزادی دسترسی به اینترنت حدود ۲۰ میلیارد دلار به این سازمان کمک نمودهاند. سی میلیون دلار دیگر نیز هماکنون برای تصویب روی میز کنگره قرار دارد.
کاملاً بدیهی است چنانچه دولت آمریکا در ترویج آزادی از طریق این رسانه جدید موثر عمل کند، باید مرکز یا سازمان مستقلی در داخل دولت تاسیس نماید تا سیاستهای موردنظر را تعیین نماید، بر روند هزینه کردن بودجه کنترل نموده و منابع را هماهنگ سازد– مرکز یا سازمانی برای ارتباطات راهبردی. همانگونه که روشن است، سازمانهای دولتی آمریکا که بخشی از این ارتباطات را در حال حاضر برعهده دارند نیز اغلب اوقات در فضایی از بیاعتمادی متقابل و به صورت موازی با سایر ارگانها کار میکنند.
“آن اپلبوم”(Anne Appelbaum) مقالهنویس روزنامه واشنگتن پست با ظرافت خاصی تضاد موجود در سیاستهای آشفته دولت آمریکا در حوزه اینترنت را ترسیم میکند:
“بخشی از دولت آمریکا فناوری ضدسانسور در اختیار دارد اما برای توسعه آن هیچ ردیف بودجهای منظور نشده است. بخش دیگری از دولت برای توسعه فناوری ضدسانسور بودجه لازم را در اختیار دارد اما آن را تا به حال هزینه نکرده است. به عبارت دیگر، نظام سیاسی آمریکا برای ایجاد فضای اینترنتی منحصر به فردی که همه انسانها بتوانند به طور مساوی به اطلاعات و مطالب آن دسترسی داشته باشند، نواقص بسیار دارد.”
اپلبوم در تحلیل خود بر حوادث اخیر منطقه خاورمیانه تاکید دارد اما راه چارهای نیز برای آن قائل است. ۱۵ سازمان بزرگ – از جمله اندیشکده هریتیج – در مورد ناکارآمدی سیستم ارتباطی دولت آمریکا تحقیق کرده و راهاندازی سازمان یا مرکزی برای ارتباطات راهبردی را پیشنهاد نمودهاند. همانگونه که اندیشکده هریتیج در سال ۲۰۰۸ پیشنهاد کرده است چنین سازمان یا مرکزی میتواند کانونی برای حضور فعال ایالات متحده آمریکا در سرتاسر جهان باشد، از جمله در حوزه سیاست دیپلماسی عمومی، آزادی دسترسی به اینترنت و راهبرد خبررسانی.
هریتیج نتیجه می گیرد : در صورت عدم راهاندازی چنین سازمان یا مرکزی، وزارت امور خارجه همچنان به تلاش احمقانه خود برای اعتراض به بودجه اندک تصویب شده برای این حوزه و در مقابل سرویس خبررسانی آمریکا نیز به اتلاف منابع موجود در ساختار معیوب خود ادامه میدهند که این مسئله در نهایت باعث می گردد تا به تدریج از تعداد مخاطبان ایالات متحده آمریکا در فراسوی مرزها کاسته شود. بنابراین، خانم هیلاری کلینتون:” ما میتوانیم در جنگ اطلاعات پیروز میدان باشیم به شرط آنکه ژنرالی رهبری این نیروها را برعهده گیرد که نخواهد به طرف نیروهای خودی شلیک کند، همان کاری که متاسفانه شما در حال انجام آن هستید.”
اشراف